| تبليغات | X |
!!؟؟ ... . .کوچه بن بست زندگیم.......!!!؟؟؟
حکایت من حکایت کوچه خاطراته؟؟حکایت من حکایت رود جاری؟؟؟
حکایت من حکایت کویرو عطش؟؟؟
حکایت من حکایت رودو دریاست؟؟ حکایت من حکایت هق هق های شبانست؟؟ حکایت من حکایت دفتر خاطراته نیمه سوخته وجودمه؟؟حکایت من حکایت خورده های وجودمه؟؟؟
افسوس
...نامه رو با نامت اغاز می کنم و
با خاطراته کودکی و وداع به اتمام می رسونم.....
کویرم......کویری بی اب... تن پوشم شولای عریانی ایست...چشمانی دارم به وسعت اسمان غم زده جنون....
وجودم مالامال از سرشارو تهی ایست....
تن پوشم از خارو عطش...
تک ستاره اسمان سردو مخوفم.....
در انتهای این کوچه ایستادهام..در کمال ناباوری افسوس زندگیم چیزی
جز پوچی نیست..در انتهای ..
کوچه بازی های بچگی ام ایستاده ام..
.تمام خاطرات من تمام زندگی من در این کوچه نهفته است....
می خواهم بگذرم از این همه خاطرات و غصه ...افسوس نای رفتنم نیست..
.می خوام قصه غصه هایم را
از نو بگوییم افسوس نای گفنتم نیست....
اشک تنها واژه چشمان سرد و خاموش من
می خواهم تمام ...
اشک چشمانم را نثارقدم هایت کنم افسوس که همه را بدرقه نگاهت کرده ام...
می خواهم ببخشم تمام حیا تم را به تو ای سراپا خوبی..
. افسوس که حیاتی باریم نمانده.
افسوس که کویری خشک و بی ابم..
افسوس ...
می خواهم بنویسم هر انچه در این کوچه به من گذشت
باز هم افسوس که قلم همراهی نمی کند و دفترم
لبریز از واژه چشمانم می شود ..
قناری خاموش می شود از نگاه غم زده من
..ابر سکوت می کند در برابر
باران چشمان من... تاریکی شب می میرد در برابرتنهای و بی کسی من.
...اسمان سر تعظیم فرود می اورد
در برابر پاکی دل من ....و هزاران افسوس از این زندگی .
.غم و غصه هایم را در صندوقچه اسرارم به
خاک می سپارم..شاید روزی عاشقی از کنار گور سرد من گذشت ..
شاید عاشقی این صندوقچه را از میان
خاک من بیرون کشد و بخواند سر گذشت مرا در این کوچه بن بست.
... باز هم هزاران افسوس
زندگیم یاری نکرد و خاک مرا به دامان خود فراخواند...
و فارغ از همه درد و رنج های بی کسیم ارام در .....
این بستر سرد ارمیدهام..... شاید کسی یادم کند...........
