تبليغاتX
شب است و قایقم بشکست دریاست طوفانی

                                 ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

                               من تهی خواهم شد ازفریاد درد

                               خاک می خواند مرا هر دم به خویش

                               می رسند از ره که در خاکم نهند

                                    لیک دیگر پیکر سرد مرا

                                    می فشارد خاک دامنگیر خاک

                                    بی تو دور از ضربه های قلب تو

                                قلب من می پوسد انجا زیر خاک

                  شبی شاید امشب......لحظه وداع نزدیک خواهد بود......

                اینده ای نچندان دور. ..و من می روم از جمع نارفیقان

               خداحافظ ورق پاره های وجود من.....خداحافظ سیاهی دل من.....

                                     خداحافظ چشمان همیشه تر من....

                   و در اخرین برگ پاییز دفتر سرنوشتم خواهم نوشت........پایان

                                                      خداحافظ

                                        

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم تیر 1386ساعت 11:29  توسط مرداب  |